HM Productions Intl.                                        All Rights Reserved
copyright 2008 by HM Entertainment Inc.
Ulica Rzeczna

Autor: Mwangi Meja
Tytuł oryginalny: Going Down River Road
Język oryginału: angielski
Kategoria: Literatura piękna
Gatunek: literatura współczesna zagraniczna
Forma: powieść
Rok pierwszego wydania: 1976
Rok pierwszego polskiego wydania: 1982
Średnia ocena książki: 4.50, książkę oceniło 4 użytkowników - zobacz szczegóły
Do BiblioNETki wprowadził(a): introvert
Zobacz, kto ma tę książkę w schowku: kliknij (4)

Noty wydawców i inne informacje
z okładki, do BiblioNETki wprowadził(a): Spieszona (veverica), dodana: 06.06.2006

Meja Mwangi urodził się w 1948 roku w Nanyuki
w południowej Kenii. Ma w swym dorobku trzy
powieści: "A Taste of Death", "Kill Me Quick" i
"Carcase for Hounds".

Jest uważany za jednego z bardziej interesujących młodych pisarzy Afryki Wschodniej,
przedstawiciela nowej fali, który przyczynił się do tego, że analiza problemów
społecznych stała się dominującym kierunkiem współczesnej powieści afrykańskiej.
Charakterystyczne cechy jego twórczości to: głębokie współczucie dla ludzi z nizin
społecznych, obiektywizm przy kreśleniu problemów, które autor w sposób niezwykle
wnikliwy analizuje, oraz znakomicie wyważony, bardzo prosty styl.

W swej najnowszej powieści "Ulica Rzeczna" ("Going Down River Road", Londyn
1976), uważanej przez afrykanistów za najlepszą z dotychczas napisanych przez
niego, opisuje życie jednej z dzielnic Nairobi, zamieszkanej przez najuboższe warstwy
społeczne.

"Ulica Rzeczna" to symbol zła, nędzy i degradacji psychicznej i fizycznej człowieka. To
świat robotników, prostytutek, podejrzanych knajp, tanich nocnych klubów i domów
publicznych. Mieszkańcy tej dzielnicy egzystują jak zwierzęta, wyzyskiwani przez
bogatych waścicieli kamienic, którzy w bezwzględny sposób zmieniają wysokość
czynszu nie licząc się z lokatorami. Z wielką wrażliwością analizuje autor problem
prostytucji kobiet w różnym wieku, kobiet sprowadzonych do roli "maszyn do miłości",
traktowanych jak przedmioty i niemal zupełnie wyzutych z człowieczeństwa.

Budowa gmachu Ministerstwa Rozwoju posłużyła autorowi za tło do przedstawienia
życia robotników, życia, które jest zupełnym przeciwieństwem tego, co ma
reprezentować wznoszony budynek. Symbolizuje on obojętność władzy na cierpienia i
nędzę mas, władzy, której cechą charakterystyczną jest wysoka stopa życiowa i
korupcja. W książce tej znalazło się również miejsce na piękne ludzkie uczucia:
przyjaźń i miłość. Przyjaźń między głównym bohaterem - Benem i jego przyjacielem
Ochollą, która pozwala im przetrwać trudne chwile. I miłość Bena do małego chłopca,
porzuconego przez matkę prostytutkę, którego on wychowuje. Miłość do dziecka
okaże się trwała wartością w jego życiu.

[Iskry, 1982]